Materiały
Bibliografie
- Bibliografia podręczna gramatyki historycznej i historii języka polskiego. Cz. 1, Gramatyka, Kraków 1979.
- Bibliografia podręczna gramatyki historycznej i historii języka polskiego. Cz. 2, Słownictwo ; Kontakty językowe. Kraków 1981.
Fragmenty artykułów i książek
A B C D E F G H J K L M N O P R S T U W Z
Antropologia słowa : zagadnienia i wybór tekstów, oprac. G. Godlewski, A. Mencwel, R. Sulima, wstęp i red. G. Godlewski, Warszawa 2003, s. 25-35, 191-224.
Antropologia słowa : zagadnienia i wybór tekstów, oprac. G. Godlewski, A. Mencwel, R. Sulima, wstęp i red. G. Godlewski, Warszawa 2003, (Mowa a pismo, Pismo)
Antropologia słowa : zagadnienia i wybór tekstów, pod red. G. Godlewskiego, Warszawa 2003, s. 487-518, 521-533 (Druk).
I. Bajerowa, Strukturalna interpretacja historii języka, „Język Polski” 49, 1969 (rozdz. III: Struktura historii języka).
A. Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. 1, Warszawa 2000, (rozdz. II: O początkach języka państwowego Polaków i dialektów starosłowiańskich).
J. Bartmiński, Język w kontekście kultury, w: Współczesny język polski, Lublin 2001, s. 13-22.
I. Bobrowski, Zaproszenie do językoznawstwa, Kraków 1998, s. 13-70.
S. Borawski, O potrzebach historii języka polskiego, cz. I: Przegląd ważniejszych stanowisk badawczych w rozważaniach historycznojęzykowych, „Poradnik Językowy” 1982, z. 5, s. 317-333.
S. Borawski, Podstawy idei poznawczej studiów nad dziejami używania języka. Esej o diachronii, w: Rozprawy o historii języka polskiego, pod red. S. Borawskiego, Zielona Góra 2005, s. 13-61.
S. Borawski, Wprowadzenie do historii języka polskiego, Warszawa 2000 (rozdział I.3. Tradycja periodyzacji dziejów języka polskiego).
S. Borawski, Wprowadzenie do historii języka polskiego, Warszawa 2000, s. 15-65.
W. Budziszewska, Słowiańskie słownictwo dotyczące przyrody żywej. Warszawa 1980.
W. Budziszewska, Mit a nazwa rośliny. Poradnik Językowy 1972 z.1.
L. Czupkiewicz, Najdawniejsze siedziby Słowian, „Problemy” 1989/II, s. 35-36, 45-46.
H. Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, Warszawa 1997, s. 587-605.
K. Dejna, Dialekty polskie, Wrocław 1993, s. 11-26.
U. Eco, Słownik i encyklopedia, w: „Od drzewa do labiryntu. Studia historyczne o znaku i interpretacji”. Warszawa 2009.
Z. Florczak, Europejskie źródła teorii językowych w Polsce na przełomie XVII i XIX wieku. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978.
A. Furdal, Przedmiot i zakres historii języka polskiego, [w:] Studia językoznawcze poświęcone prof. dr. Stanisławowi Rospondowi, Wrocław 1966, s. 115-122.
S. Gajda, Styl naukowy w:Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 183-200.
S. Grabias, Środowiskowe i zawodowe odmiany języka – socjolekty w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 235-253.
K. Handke, Terytorialne odmiany polszczyzny w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 201-222.
E. A. Havelock, Muza uczy się pisać. Rozważania o oralności i piśmienności w kulturze Zachodu, Warszawa 2006, s. 82-132.
A. Heinz, Dzieje językoznawstwa w zarysie, Warszawa 1983, s. 174-184.
E. Jakus-Borkowa, Wprowadzenie do onomastyki; Antroponimia [imiennictwo i nazwiska], w: Nazewnictwo polskie, Opole 1987.
R. Jefimow, Z dziejów języka polskiego w Gdańsku. Stan wiedzy o polszczyźnie w XVII w., Gdańsk 1970.
Z. Klemensiewicz, Zagadnienia i założenia historii języka polskiego, [w:] Składnia, stylistyka, pedagogika językowa, Wybór prac pod red. A. Kałkowskiej, Warszawa 1982, s. 639-697.
Z. Klemensiewicz, O różnych odmianach współczesnej polszczyzny. W: idem, Składnia, stylistyka, pedagogika językowa. Warszawa 1982.
Z. Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa 2002, s. 251-261 (Druk).
Z. Klemensiewicz, S. Urbańczyk, T. Lehr-Spławiński, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 1964, s. 391-508 (Składnia).
K. Kleszczowa, Staropolskie kategorie słowotwórcze i ich perspektywiczna ewolucja. Rzeczowniki, Katowice 1998, s. 15-60.
A. Kowalska, Dzieje języka polskiego na Górnym Śląsku w okresie habsburskim (1526-1742). Wrocław 1986.
Z. Krążyńska, A. Słoboda, Jak można sobie wyobrazić (czy można sobie wyobrazić) wykształcanie się fleksji w językach indoeuropejskich, „Kwartalni językoznawczy” 2009/1 (0).
B. Kreja, Z zagadnień ogólnych polskiego słowotwórstwa. Studia, Gdańsk 2000 (rozdz. Zagadnienie modeli słowotwórczych s. 35-44, Nadtypy i typy słowotwórcze – ich struktura i dynamika, s. 45-50).
M. Kucała, Bohemizmy frazeologiczne w staropolszczyźnie, Język Polski 53, z. 2-3, 1973.
M. Kucała, Łacińska fleksja rzeczowników polskich w tekstach średniowiecznych. W zbiorze: Studia indoeuropejskie. Wrocław 1974.
M. Kucała, Wskazywanie praktycznej przydatności wiedzy historycznojęzykowej w: Synchronia -diachronia. Materiały z konferencji „Problematyka historycznojęzykowa we współczesnym językoznawstwie i jej miejsce w dydaktyce”. Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Jana Kochanowskiego. Kielce 17 – 18 listopada 1997, red. M. Wojtyła-Świerzowska, Kielce 1999, s. 81–87.
W. Kuraszkiewicz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa1970 (rozdz. Zmiany miękkich spółgłosek przedniojęzykowych).
W. Kuraszkiewicz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 1970 (rozdz. Rozwój końcówki –u; Rozwój końcówki -owi).
W. Kuraszkiewicz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 1970 (cz. III: Fleksja historyczna, s. 102-123; 134-137; 142-146;151-154).
H. Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, Poradnik Językowy, z. 3, 1949, s. 10-15.
Z. Kurzowa, Polszczyzna Lwowa i kresów południowo-wschodnich do 1939 roku. Kraków 1983.
T. Lewaszkiewicz, O potrzebie nowego spojrzenia na genezę polskiego języka literackiego (z uwzględnieniem tła ogólnosłowiańskiego) w: Studia historycznojęzykowe, t. 1., red. M. Kucała, Z. Krążyńska , Kraków 1994, s. 213-220.
A.M. Lewicki, Językoznawstwo polskie w XX wieku w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 619-656 (zwłaszcza s. 626-631).
T. Lisowski, Pisownia polska. Główne fazy rozwoju (materiał niepublikowany, dostarczony studentom w postaci pliku pdf), ss. 15.
E. Mańczak-Wohlfeld, Najstarsze zapożyczenia angielskie w polszczyźnie, Język Polski 67, 1987.
T. Milewski, Językoznawstwo, Warszawa 1975, PWN – fragmenty Rozdziału III, s. 127-151, 186-202.
T. Milewski, Językoznawstwo, Warszawa 2005 (rozdz. Zasady klasyfikacji historycznej języków).
T. Milewski, Nowe prace o pochodzeniu polskiego języka literackiego. „Pamiętnik Literacki” 43:1952.
L. Moszyński, Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 2006, (rozdz. IV: Język prasłowiański. Wiadomości ogólne, s. 193-210; rozdz. V: Język cerkiewnosłowiański. Dialekty języka prasłowiańskiego, s. 333-344).
L. Moszyński, Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 2006, s. 17-71 (Pismo i teksty).
L. Moszyński, Wstęp do filologii słowiańskiej, Warszawa 2006, s. 115-132; 333-372 (Język staro-cerkiewno-słowiański).
K. Nadurska, Z polskiego słownictwa teatralnego, Język Polski 52, 1972.
F. Nieckula, Język ustny a język pisany, w: Współczesny język polski, pod red. J. Bartmińskiego, Lublin 2001, s. 99-114.
K. Nitsch, Co to jest dialektologia historyczna? W: Wybór pism polonistycznych. T. 4, 1958.
T. Z. Orłoś, Ze stosunków językowych polsko-czeskich w pierwszej połowie XIX wieku. Sprawozdania PAN Kraków 1, 1963.
M. Osiewicz, Metody badawcze historii języka (rozdz. 6: Metody historii języka oparte na redukcji nie-indukcyjnej; rozdz. 7: Koło hermeneutyczne) (materiał niepublikowany, dostarczony studentom w postaci pliku pdf).
M. Osiewicz, Kierunki przemian polszczyzny w zakresie fonetyki, „Kwartalnik Językoznawczy” 2010/2 (2)
M.-A. Paveau, G.-É. Sarfati, Wielkie teorie językoznawcze. Od językoznawstwa historyczno-porównawczego do pragmatyki, Kraków 2009 (rozdz. Gramatyka porównawcza).
M.-A. Paveau, G.-É. Sarfati, Wielkie teorie językoznawcze. Od językoznawstwa historyczno-porównawczego do pragmatyki, Kraków 2009 (rozdz. II.1: Młodogramatycy: pozytywizm w językoznawstwie).
F. Pepłowski, Słownictwo i frazeologia polskiej publicystyki okresu Oświecenia i Romantyzmu, Warszawa 1961.
C. Renfrew, Archeologia i język, Warszawa-Poznań 2001 (fragmenty)
J. Rieger, J. Siatkowski, Kontakty polszczyzny z językami słowiańskimi w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 541-554.
D. Rojszczak-Robińska, Język a Kościół, „Kwartalnik Językoznawczy” 2010/2 (2).
S. Rospond, Dzieje polszczyzny śląskiej. Katowice 1959.
S. Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa 2007 (rozdz. Źródła do dziejów języka polskiego).
S. Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa1971 (rozdz. Wnioski dotyczące fleksji).
S. Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego, Warszawa 1971 (cz. II: Słowotwórstwo. Semantyka. Słownictwo, § 1-20, s. 137-160).
S. Rospond, Gramatyka historyczna języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa 2007, s. 187-218 (Składnia).
S. Rospond, Rola wielkich pisarzy w kształtowaniu języka ogólno-narodowego, w: Symbolae polonicae in honorem Stanislai Jodłowski, Wrocław 1972.
W.R. Rzepka, B. Walczak, Stratyfikacja prasłowiańskiego dziedzictwa leksykalnego w polszczyźnie (uwagi po lekturze Słownika prasłowiańskiego), w: „Z polskich studiów slawistycznych. Językoznawstwo” 8, 1992, s. 217-223.
J. Safarewicz, Łacińskie imiona osobowe na –ius w polszczyźnie, Język Polski 49, 1969.
J. Safarewicz, Wpływ łaciński na system gramatyczny polszczyzny. W zbiorze: Symbolae Polonicae in honorem Stanislai Jodłowski. Wrocław 1972.
E. Siatkowska, Zanik wyrazów w języku polskim i czeskim (mechanizm procesu i proporcje ilościowe). Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej 11, 1972, s. 271-291.
J. Siatkowski, Bohemizmy fonetyczne w języku polskim, Cz. 1, Wrocław 1965, Cz. 2, Wrocław 1970.
T. Skubalanka, Historyczna stylistyka języka polskiego. Przekroje, Wrocław 1984.s. 181-187 (styl urzędowy).
T. Skubalanka, Historyczna stylistyka języka polskiego. Przekroje, Wrocław 1984. s. 187-199 (styl naukowy).
Staropolskie Spotkania językoznawcze, t. 1, Jak badać teksty staropolskie, red. T. Mika, D. Rojszczak-Robińska, O. Stramczewska, Poznań 2015.
Z. Stieber, O typach polszczyzny regionalnej XVII wieku. W: Świat językowy Słowian. Warszawa 1974.
Tabela – chronologia zmian gramatycznych języka polskiego (na podstawie tabel-dodatków do Historii języka polskiego Z. Klemensiewicza, Warszawa 1999; materiał dostarczony studentom w postaci pliku pdf).
W. Taszycki, Obrońcy języka polskiego, w: idem, Rozprawy i studia polonistyczne. III. Historia języka polskiego, Wrocław 1965.
H. Ułaszyn, Język złodziejski, Łódź 1951.
P. Urbańczyk, Trudne początki Polski, Wrocław 2008, s. 69-106.
S. Urbańczyk, Ogólne warunki powstawania słowiańskich języków narodowych i literackich we wczesnym średniowieczu. W: Szkice z dziejów języka polskiego. Warszawa 1968.
S. Urbańczyk, W sprawie polskiego języka literackiego. W: Prace z dziejów języka polskiego. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979.
S. Urbańczyk, Polski język literacki w dobie przedpiśmiennej? W: Prace z dziejów języka polskiego. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979.
S. Urbańczyk, Periodyzacja dziejów polskiego języka literackiego. W: Prace z dziejów języka polskiego. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979.
S. Urbańczyk, Jaką polszczyzną mówił Jan Kochanowski i jego rówieśnicy. W książce: Szkice z dziejów języka polskiego. Warszawa 1986.
S. Urbańczyk, Słownictwo staropolskie a wyższa kultura, [w:] Prace z dziejów języka polskiego. Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1979.
S. Urbańczyk, Rozwój języka narodowego. Pojęcia i terminologia. W: Szkice z dziejów języka polskiego. Warszawa 1968.
S. Urbańczyk, Rola wielkich pisarzy złotego wieku na tle innych czynników kształtujących normy języka literackiego, w: Prace z dziejów języka polskiego, Wrocław 1979.
S. Urbańczyk, Słowniki i encyklopedie. Ich rodzaje i użyteczność, Kraków 1991.
B. Walczak, Język polski jako nośnik kultury europejskiej.
B. Walczak, Wpływy francuskie w polszczyźnie epoki oświecenia, Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Wydz. Filolog.-Filozof. nr 96.
B. Walczak, Kontakty polszczyzny z językami niesłowiańskimi w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 527-540.
A. Weinsberg, Językoznawstwo ogólne, Warszawa 1983 (rozdz. 16: Metoda rekonstrukcji wewnętrznej).
A. Weinsberg, Językoznawstwo ogólne, Warszawa 1983 (rozdz. 17: Metoda geograficzna).
K. Weyssenhoff, O wpływie substratu języka polskiego na łacinę używaną w Polsce średniowiecznej. Pamiętnik Literacki 1960 z.3.
B. Wieczorkiewicz, R. Sinielnikoff, Elementy gramatyki historycznej języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa 1959 (rozdz. 11: Przegłos polski).
B. Wieczorkiewicz, R. Sinielnikoff, Elementy gramatyki historycznej języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa 1959 (rozdz. 9: Prasłowiańskie sonanty i ich wymiana na gruncie polskim; rozdz. 13: Wokalizacja jerów; rozdz. 25: Trzy prasłowiańskie palatalizacje spółgłosek tylnojęzykowych).
B. Wieczorkiewicz, R. Sinielnikoff, Elementy gramatyki historycznej języka polskiego z ćwiczeniami, Warszawa 1959 (rozdz. 18: Samogłoski krótkie i długie. Iloczas samogłosek; rozdz. 19: Samogłoski pochylone (ścieśnione); rozdz. 20: Kreskowanie samogłosek w języku polskim; rozdz. 21: Samogłoski nosowe; rozdz. 84: Liczba podwójna w deklinacji rzeczowników).
A. Wilkoń, Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny, Katowice 1987 (socjolekty).
M. Wojtak, Styl urzędowy w: Współczesny język polski, red. J. Bartmiński, Lublin 2001, s. 155-172.
[materiały] Zbieżna scena Rozmyślania przemyskiego i Života Krista Pána
J. Zieniukowa, Wstęp w: Języki mniejszości i języki regionalne, red. E. Wrocławska, J. Zieniukowa, Warszawa 2003, s. 11–16.